طرز تهیه:

ابتدا شكر و آب رو می­ذاریم بجوشه و قوام بیاد. كسانی كه مربا و شربت درست كرده اند می­دونند قوام بیاد یعنی چی. یه چیزیه كه باید خودتون حس كنید. یه نیروی مرموز! شربت می­جوشه ولی خیلی غلیظ می جوشه. ( ببخشید كه اینقدر واضح و مبرهن توضیح می­دم!)

آها! یه چیزی رو بگم. یه خانم خیلی كدبانو كه سالهاست من می­شناسمشون و بهشون ارادت دارم، وقتی می­خوان شربتی درست كنند كه طعم داشته باشه، یه كار جالبی می­كنند. ایشون وقتی دارند همین شربت رو درست می­كنند، به جای اون چهار لیوان آبی كه می­خوان باهاش شربت عمل بیاد، به جای دو لیوانش، از همون اول عرق نعنا می­ریزند. می­شه این كار رو هم كردم. ولی من خودم یه كار دیگه كردم:

آب و شكر رو گذاشتم بجوشه و قوام بیاد، در آخرین مراحل پخت، چند قطره رنگ مجاز خوراكی سبز بهش اضافه كردم و حرارت رو خاموش كردم. شربت كه خنك شد، یك استكان عرق نعنا بهش اضافه كردم. اینطوري عطر نعنا حفظ مي­شه. ( مثل شربت بیدمشك)

در مورد رنگ شربت هم بگم، دیدي بعضي از تست­های روانشناسی ازتون می­پرسند «شما چه رنگی هستید؟» یا بعضی­ها كه میخوان خودشون رو لوس كنند، بهتون SMS می­زنند و می­پرسند « به نظر تو، من چه رنگی­ام؟» اینجا هم همینه. مثلا همین شربت رو در نظر بگیرید. من طعم نعنا رو دوست داشتم و میخواستم این شربت این طعم رو بده. از طرفی به نظرم نعنا همیشه سبزه. یعنی اگه این شربت رو درست می­كردم ولی رنگش سفید یا نارنجی بود، به نظرم خیلی شربت نعنا نبود! برای همین سبزش كردم.

نكته 1:
تصویر بالا متعلق به شهد شربت است كه هنوز با آب مخلوط نشده است.

نكته 2:
یادتان باشد وقتی میخواهید رنگ خوراكی اضافه كنید، قطره­ای اضافه كنید. یه دفعه سه كیلو رنگ را نریزید كه خطرناك است! از كم شروع كنید تا به رنگ دلخواه برسید.

نوش جان؛ گوارای وجود!